အစာခြေလမ်းကြောင်း၏ submucosal tumor များအတွက် endoscopic ကုသမှု- အဓိကအချက် ၃ ချက်ကို ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်တွင် အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြထားသည်

အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်း၏ submucosal tumor (SMT) များသည် muscularis mucosa၊ submucosa သို့မဟုတ် muscularis propria မှ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသော မြင့်မားသောအနာများဖြစ်ပြီး extraluminal အနာများလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာနည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့်အတူ ရိုးရာခွဲစိတ်ကုသမှုရွေးချယ်မှုများသည် အနည်းဆုံးထိုးဖောက်ကုသမှုခေတ်သို့ တဖြည်းဖြည်းဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ဥပမာ l ကဲ့သို့သောပါရိုစကုပ်ခွဲစိတ်မှုနှင့် စက်ရုပ်ခွဲစိတ်မှု။ သို့သော် လက်တွေ့ဆေးခန်းတွင် "ခွဲစိတ်မှု" သည် လူနာအားလုံးအတွက် မသင့်တော်ကြောင်း တွေ့ရှိနိုင်သည်။ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း၊ အတွင်းကြည့်မှန်ပြောင်းဖြင့် ကုသမှု၏တန်ဖိုးသည် တဖြည်းဖြည်း အာရုံစိုက်မှုရရှိခဲ့သည်။ SMT ၏ အတွင်းကြည့်မှန်ပြောင်းဖြင့် ရောဂါရှာဖွေခြင်းနှင့် ကုသခြင်းဆိုင်ရာ တရုတ်ကျွမ်းကျင်သူများ၏ သဘောတူညီချက်၏ နောက်ဆုံးထွက်ဗားရှင်းကို ထုတ်ပြန်လိုက်ပါပြီ။ ဤဆောင်းပါးသည် သက်ဆိုင်ရာဗဟုသုတများကို အကျဉ်းချုပ်လေ့လာပါမည်။

၁။ SMT ကပ်ရောဂါ လက္ခဏာရစ်စတစ်

(၁) SM ဖြစ်ပွားမှုနှုန်းT သည် အစာခြေလမ်းကြောင်း၏ အစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုးတွင် မညီမညာဖြစ်ပြီး အစာအိမ်သည် SMT အဖြစ်အများဆုံးနေရာဖြစ်သည်။

အမျိုးမျိုးဖြစ်ပွားမှုအစာခြေလမ်းကြောင်း၏ အစိတ်အပိုင်းများသည် မညီမညာဖြစ်ပြီး အပေါ်ပိုင်း အစာခြေလမ်းကြောင်းသည် ပိုမိုအဖြစ်များသည်။ ၎င်းတို့အနက် ၂/၃ သည် အစာအိမ်တွင် ဖြစ်ပွားပြီး ထို့နောက် အစာမျိုပြွန်၊ အူသိမ်ဦးပိုင်းနှင့် အူမကြီးတို့ အသီးသီး ဖြစ်ပွားသည်။

(၂) ဟစ်စတိုပါသိုလောဂျီSMT အမျိုးအစား ၁ များသည် ရှုပ်ထွေးသော်လည်း SMT အများစုသည် အန္တရာယ်မရှိသော အနာများဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်သာ အန္တရာယ်ရှိသော အနာများဖြစ်သည်။

A.SMT မပါဝင်ပါn-neoplastic lesions ဥပမာ ectopic pancreatic tissue နှင့် neoplastic lesions။

ခ။ အကျိတ်အနာများထဲတွင်s, gastrointestinal leiomyomas, lipomas, Brucella adenomas, granulosa cell tumor, schwannomas, နှင့် glomus tumor များသည် အများအားဖြင့် အန္တရာယ်မရှိသော်လည်း ၁၅% အောက်သာ တစ်ရှူးများအဖြစ် ပေါ်လာနိုင်သည်။

ဂ။ အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ stromaSMT ရှိ အကျိတ်များ (GIST) နှင့် neuroendocrine အကျိတ်များ (NET) တို့သည် အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သော အလားအလာအချို့ရှိသော အကျိတ်များဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ၎င်း၏ အရွယ်အစား၊ တည်နေရာနှင့် အမျိုးအစားပေါ်တွင် မူတည်ပါသည်။

ဃ။ SMT ၏တည်နေရာသည် ဆက်စပ်နေသည်။ရောဂါဗေဒဆိုင်ရာ အမျိုးအစားခွဲခြားမှုအရ- က။ လီယိုမိုင်ယိုးမားများသည် အစာမျိုပြွန်တွင် အဖြစ်များသော ရောဂါဗေဒဆိုင်ရာ SMT အမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်ပြီး အစာမျိုပြွန် SMTs များ၏ ၆၀% မှ ၈၀% အထိရှိပြီး အစာမျိုပြွန်၏ အလယ်နှင့်အောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေပိုများသည်။ ခ။ အစာအိမ် SMT ၏ ရောဂါဗေဒဆိုင်ရာ အမျိုးအစားများသည် GIST၊ လီယိုမိုင်ယိုးမားများပါ၀င်ပြီး အတော်လေး ရှုပ်ထွေးပါသည်။ma နှင့် ectopic pancreas တို့သည် အဖြစ်အများဆုံးဖြစ်သည်။ gastric SMT များတွင် GIST ကို အစာအိမ်၏ fundus နှင့် body တွင် အများဆုံးတွေ့ရပြီး၊ leiomyoma သည် cardia နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းတွင် တည်ရှိလေ့ရှိပြီး ectopic pancreas နှင့် ectopic pancreas တို့သည် အဖြစ်အများဆုံးဖြစ်သည်။ Lipomas များသည် gastric antrum တွင် ပိုမိုအဖြစ်များသည်။ c. Lipomas နှင့် cysts များသည် duodenum ၏ descending နှင့် bulbous အစိတ်အပိုင်းများတွင် ပိုမိုအဖြစ်များသည်။ d. အောက်ပိုင်း gastrointestinal tract SMT တွင် lipomas များသည် အူမကြီးတွင် အဓိကဖြစ်ပြီး NETs များသည် rectum တွင် အဓိကဖြစ်သည်။

(၃) CT နှင့် MRI တို့ကို အသုံးပြု၍ အကျိတ်များကို အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်း၊ ကုသခြင်းနှင့် အကဲဖြတ်ခြင်း။ ကင်ဆာဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု သံသယရှိသော သို့မဟုတ် အကျိတ်ကြီးများရှိသော SMTs များအတွက် (ရှည်လျားသောအချင်း ၂ စင်တီမီတာထက် ကျော်လွန်ပါက)၊ CT နှင့် MRI တို့ကို အကြံပြုထားပါသည်။

CT နှင့် MRI အပါအဝင် အခြားပုံရိပ်ဖော်နည်းလမ်းများသည်လည်း SMT ရောဂါရှာဖွေရာတွင် အလွန်အရေးပါသည်။ ၎င်းတို့သည် အကျိတ်ဖြစ်ပွားသည့်နေရာ၊ ကြီးထွားမှုပုံစံ၊ အနာအရွယ်အစား၊ ပုံသဏ္ဍာန်၊ အဖုအထစ်များ ရှိနေခြင်း သို့မဟုတ် မရှိခြင်း၊ သိပ်သည်းဆ၊ တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်း၊ ကြီးထွားမှုအဆင့်နှင့် နယ်နိမိတ်ပုံသဏ္ဍာန် စသည်တို့ကို တိုက်ရိုက်ပြသနိုင်ပြီး အထူအပါးနှင့် အတိုင်းအတာကို ရှာဖွေနိုင်သည်။အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းနံရံ ရောင်ရမ်းခြင်း။ ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ဤပုံရိပ်ဖော်စစ်ဆေးမှုများသည် အနာ၏ အနီးနားရှိဖွဲ့စည်းပုံများကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုရှိမရှိနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဝမ်းဗိုက်အတွင်း၊ ပြန်ရည်ကျိတ်များနှင့် အခြားအင်္ဂါများတွင် ကင်ဆာပျံ့နှံ့မှုရှိမရှိကို ထောက်လှမ်းနိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် အကျိတ်များ၏ လက်တွေ့အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်း၊ ကုသမှုနှင့် ရောဂါခန့်မှန်းချက်အကဲဖြတ်ခြင်းအတွက် အဓိကနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

(၄) တစ်ရှူးနမူနာယူခြင်းကို ပြန်လည်စစ်ဆေးခြင်း မပြုလုပ်ပါ။ရိုးရာအူလမ်းကြောင်းမှန်ပြောင်းဖြင့် EUS နှင့်ပေါင်းစပ်၍ ရောဂါရှာဖွေနိုင်သော ကင်ဆာမဟုတ်သော SMTs များဖြစ်သည့် lipomas၊ cysts နှင့် ectopic pancreas တို့အတွက် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။

ကင်ဆာဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု သံသယရှိသော အနာများအတွက် သို့မဟုတ် ရိုးရာအတွင်းကြည့်မှန်ပြောင်းဖြင့် EUS နှင့် ပေါင်းစပ်၍ ကင်ဆာမဟုတ်သော အနာများကို မစစ်ဆေးနိုင်သည့်အခါ EUS-guided fine-needle aspiration/biopsy ကို အသုံးပြုနိုင်သည် (endoscopic ultrasonography guided fine n)eedle aspiration/biopsy, EUS-FNA/FNB), mucosal incision biopsy (mucosalincision-assisted biopsy, MIAB) စသည်တို့သည် ခွဲစိတ်မှုမတိုင်မီ ရောဂါဗေဒဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်မှုအတွက် biopsy နမူနာယူခြင်းကို ပြုလုပ်ပါသည်။ EUS-FNA ၏ ကန့်သတ်ချက်များနှင့် နောက်ဆက်တွဲ endoscopic resection အပေါ် သက်ရောက်မှုများကို ထောက်ရှု၍ endoscopic ခွဲစိတ်မှုအတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီသူများအတွက် အကျိတ်ကို လုံးဝဖြတ်တောက်နိုင်ကြောင်း သေချာစေရန် အခြေခံအားဖြင့် ရင့်ကျက်သော endoscopic ကုသမှုနည်းပညာရှိသော ယူနစ်များကို အတွေ့အကြုံရှိသူများမှတစ်ဆင့် ကုသနိုင်ပါသည်။ endoscopist သည် ခွဲစိတ်မှုမတိုင်မီ ရောဂါဗေဒဆိုင်ရာ ရောဂါရှာဖွေခြင်းမရှိဘဲ endoscopic resection ကို တိုက်ရိုက်လုပ်ဆောင်ပါသည်။

ခွဲစိတ်မှုမပြုမီ ရောဂါဗေဒဆိုင်ရာနမူနာများရယူသည့် မည်သည့်နည်းလမ်းမဆို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး အမြှေးပါးကို ပျက်စီးစေသည် သို့မဟုတ် submucosal တစ်ရှူးများနှင့် ကပ်ငြိစေသည်၊ ထို့ကြောင့် ခွဲစိတ်မှု၏ခက်ခဲမှုကို တိုးမြင့်စေပြီး သွေးထွက်ခြင်း၊ စွမ်းဆောင်ရည်ကျဆင်းခြင်းအန္တရာယ်များကို တိုးမြင့်စေနိုင်သည်။ရိက္ခာပြတ်လပ်မှုနှင့် အကျိတ်ပျံ့နှံ့မှု။ ထို့ကြောင့် ခွဲစိတ်မှုမပြုမီ တစ်ရှူးစစ်ဆေးခြင်းသည် မဖြစ်မနေလိုအပ်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။ အထူးသဖြင့် lipomas၊ cysts နှင့် ectopic pancreas ကဲ့သို့သော ရိုးရာ endoscopy ဖြင့် EUS ပေါင်းစပ်၍ ရောဂါရှာဖွေနိုင်သော SMTs များအတွက် လိုအပ်ပြီး တစ်ရှူးနမူနာယူရန် မလိုအပ်ပါ။

၂။ SMT အတွင်းကြည့်မှန်ပြောင်းဖြင့် ကုသခြင်းnt

(၁) ကုသမှုမူများ

ပြန်ရည်ကျိတ်ပြန့်ပွားမှုမရှိသော သို့မဟုတ် ပြန်ရည်ကျိတ်ပြန့်ပွားနိုင်ခြေ အလွန်နည်းသော အနာများကို အင်ဒိုစကုပ်နည်းပညာဖြင့် လုံးဝဖြတ်တောက်နိုင်ပြီး ကျန်ရှိနေနိုင်ခြေနည်းပါးပြီး ပြန်လည်ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ နည်းပါးသော ကုသမှုလိုအပ်ပါက အင်ဒိုစကုပ်ဖြင့် ဖြတ်တောက်ဖယ်ရှားခြင်းသည် သင့်လျော်ပါသည်။ အကျိတ်ကို လုံးဝဖယ်ရှားခြင်းသည် ကျန်ရှိနေသော အကျိတ်နှင့် ပြန်လည်ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို အနည်းဆုံးဖြစ်စေပါသည်။ခွဲစိတ်မှုအတွင်း အကျိတ်ကင်းစင်သော ကုသမှုမူကို အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ မှန်ပြောင်းဖြင့် ခွဲစိတ်ဖယ်ရှားခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်တွင် လိုက်နာသင့်ပြီး ခွဲစိတ်ဖယ်ရှားစဉ်အတွင်း အကျိတ်အဖုံး၏ တည်တံ့ခိုင်မြဲမှုကို သေချာစေသင့်သည်။

(၂) ညွှန်ပြချက်များ

i. ခွဲစိတ်မှုမတိုင်မီ စစ်ဆေးမှုဖြင့် သံသယရှိခြင်း သို့မဟုတ် တစ်ရှူးဖြင့် ရောဂါဗေဒအရ အတည်ပြုထားသော ကင်ဆာဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အကျိတ်များ၊ အထူးသဖြင့် အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ သံသယရှိသော အကျိတ်များခွဲစိတ်မှုမတိုင်မီ အကျိတ်အရှည် ≤2cm ရှိပြီး ပြန်လည်ဖြစ်ပွားခြင်းနှင့် ကင်ဆာပြန့်ပွားနိုင်ခြေနည်းပါးပြီး အပြီးအပိုင်ဖယ်ရှားနိုင်ခြေရှိသော ST ကို အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ခွဲစိတ်မှုဖြင့် ဖြတ်တောက်ဖယ်ရှားနိုင်သည်။ အချင်းရှည်သော အကျိတ်များအတွက် အန္တရာယ်နည်းသော GIST 2cm ထက်ကျော်လွန်ပါက ပြန်ရည်ကျိတ် သို့မဟုတ် ဝေးလံသောကင်ဆာပြန့်ပွားမှုကို ခွဲစိတ်မှုမတိုင်မီ အကဲဖြတ်ခြင်းမှ ဖယ်ထုတ်ထားပါက အကျိတ်ကို လုံးဝဖယ်ရှားနိုင်ကြောင်း သေချာစေရန်အတွက် ရင့်ကျက်သော အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ကုသမှုနည်းပညာပါဝင်သော ယူနစ်တစ်ခုတွင် အတွေ့အကြုံရှိ အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ဆရာဝန်များမှ အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ခွဲစိတ်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ဖြတ်တောက်ဖယ်ရှားခြင်း။

ii. ရောဂါလက္ခဏာပြသော (ဥပမာ၊ သွေးယိုခြင်း၊ ပိတ်ဆို့ခြင်း) SMT။

iii. ခွဲစိတ်မှုမတိုင်မီ စစ်ဆေးမှုအရ အကျိတ်များသည် အန္တရာယ်မရှိဟု သံသယရှိသော်လည်း သို့မဟုတ် ရောဂါဗေဒအရ အတည်ပြုထားသော်လည်း ပုံမှန် နောက်ဆက်တွဲ စစ်ဆေး၍မရသော သို့မဟုတ် နောက်ဆက်တွဲ ကာလအတွင်း အကျိတ်များသည် အချိန်တိုအတွင်း ကြီးထွားလာပြီး ပြင်းထန်သော ဆန္ဒရှိသူများ။အင်ဒိုစကုပ်ဖြင့် ကုသမှုအတွက်။

(၃) ဆန့်ကျင်ဘက်လက္ခဏာများ

i. ကျွန်ုပ်ကိုဖြစ်စေသော ဒဏ်ရာများကို ဖော်ထုတ်ပါပြန်ရည်ကျိတ်များ သို့မဟုတ် ဝေးလံသောနေရာများသို့ ရောက်ရှိသည်။

ii. ကြည်လင်သော ပြန်ရည်ကျိတ်ရှိသည့် SMT အချို့အတွက်nodeသို့မဟုတ် ဝေးလံသော metastasis၊ ရောဂါဗေဒကိုရရှိရန်အတွက် အစုလိုက် biopsy လိုအပ်ပြီး ၎င်းကို relative contraindication တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

iii. အသေးစိတ် ခွဲစိတ်မှုမတိုင်မီ ပြီးနောက်အကဲဖြတ်လျှင်၊ ယေဘုယျအခြေအနေ မကောင်းကြောင်းနှင့် အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ခွဲစိတ်မှုကို မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်သည်။

အဆီကျိတ်နှင့် ပန်ကရိယပြင်ပရှိ အကျိတ်ကဲ့သို့သော အကျိတ်များသည် ယေဘုယျအားဖြင့် နာကျင်ခြင်း၊ သွေးထွက်ခြင်းနှင့် ပိတ်ဆို့ခြင်းကဲ့သို့သော လက္ခဏာများ မဖြစ်စေပါ။MT သည် ပွန်းပဲ့ခြင်း၊ အနာဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် အချိန်တိုအတွင်း လျင်မြန်စွာ တိုးလာခြင်းအဖြစ် ပေါ်လာပြီး ၎င်းသည် ကင်ဆာဖြစ်စေသော အနာဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်တက်လာပါသည်။

(၄) ခွဲစိတ်ဖယ်ရှားခြင်းနည်းလမ်းရွေးချယ်မှုd

အင်ဒိုစကုပ်ဖြင့် ခွဲစိတ်ဖယ်ရှားခြင်း- အတွက်ခွဲစိတ်မှုမတိုင်မီ EUS နှင့် CT စစ်ဆေးမှုများအရ ဆုံးဖြတ်သည့်အတိုင်း အပေါ်ယံသာရှိသော SMT သည် အခေါင်းပေါက်ထဲသို့ ထွက်နေပြီး snare ဖြင့် တစ်ကြိမ်တည်းတွင် လုံးဝဖြတ်တောက်ဖယ်ရှားနိုင်သောကြောင့် endoscopic snare resection ကို အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။

ပြည်တွင်းနှင့် ပြည်ပလေ့လာမှုများအရ ၎င်းသည် မျက်နှာပြင် SMT <2cm တွင် သွေးထွက်နိုင်ခြေ ၄% မှ ၁၃% နှင့် အပေါက်ဖောက်နိုင်ခြေရှိသော အခြေအနေများတွင် ဘေးကင်းပြီး ထိရောက်မှုရှိကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။အန္တရာယ် ၂% မှ ၇၀% အထိ ရှိသည်။

အတွင်းကြည့်မှန်ပြောင်းဖြင့် အရေပြားအောက် အမြှေးပါးတူးဖော်ခြင်း၊ ESE : အချင်း ၂ စင်တီမီတာ ထက်ပိုသော SMTs များအတွက် သို့မဟုတ် EUS နှင့် CT ကဲ့သို့သော ခွဲစိတ်မှုမတိုင်မီ ပုံရိပ်ဖော်စစ်ဆေးမှုများက အတည်ပြုပါကအကျိတ်သည် အခေါင်းပေါက်ထဲသို့ ထွက်နေချိန်တွင် ESE သည် အရေးကြီးသော SMTs များ၏ endoscopic sleeve resection အတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။

ESE သည် နည်းပညာဆိုင်ရာ အလေ့အထများကို လိုက်နာသည်endoscopic submucosal dissection (ESD) နှင့် endoscopic mucosal resection တို့ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ SMT ကို ဖုံးအုပ်ထားသော mucosa ကို ဖယ်ရှားပြီး အကျိတ်ကို အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်စေရန်အတွက် အကျိတ်ပတ်လည်တွင် စက်ဝိုင်းပုံ “flip-top” ခွဲစိတ်မှုကို ပုံမှန်အသုံးပြုပါသည်။ အကျိတ်၏ တည်တံ့ခိုင်မြဲမှုကို ထိန်းသိမ်းရန်၊ ခွဲစိတ်မှု၏ အရှိန်အဟုန်ကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် ခွဲစိတ်မှုအတွင်း နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများကို လျှော့ချရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖြစ်သည်။ အကျိတ်အရွယ်အစား ၁.၅ စင်တီမီတာ အောက်တွင် ခွဲစိတ်မှု အပြည့်အဝ ခံယူနိုင်ပါသည်။

Submucosal Tunneling Endoscopic Resectionion၊ STER : အစာမျိုပြွန်ရှိ muscularis propria၊ hilum၊ အစာအိမ်ကိုယ်ထည်၏ ကွေးညွှတ်မှုနည်းသော၊ အစာအိမ် antrum နှင့် rectum မှ စတင်သော SMT အတွက်၊ ၎င်းတို့သည် ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းများ တည်ဆောက်ရလွယ်ကူပြီး ထောင့်ဖြတ်အချင်းသည် ≤ 3.5 cm ဖြစ်သောကြောင့် STER သည် ဦးစားပေးကုသမှုနည်းလမ်းဖြစ်နိုင်သည်။

STER သည် ပါးစပ်အတွင်းသို့ မှန်ပြောင်းဖြင့် အစာမျိုပြွန်ကြွက်သားခွဲစိတ်မှု (POEM) ကို အခြေခံ၍ တီထွင်ထားသော နည်းပညာအသစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ESD နည်းပညာ၏ တိုးချဲ့မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။နိုလိုဂျီ။ SMT ကုသမှုအတွက် STER ၏ အစုလိုက်ဖယ်ရှားမှုနှုန်းသည် ၈၄.၉% မှ ၉၇.၅၉% အထိရောက်ရှိပါသည်။

အင်ဒိုစကုပ်ဖြင့် အပြည့်အဝထူထဲသော ခွဲစိတ်မှုion,EFTR : ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုတည်ဆောက်ရန်ခက်ခဲသည့်အခါ သို့မဟုတ် အကျိတ်၏ အများဆုံး transverse အချင်းသည် 3.5 cm ထက်ကျော်လွန်ပြီး STER အတွက် မသင့်တော်သည့်အခါ SMT အတွက် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ အကျိတ်သည် ခရမ်းရောင်အမြှေးပါးအောက်တွင် ထွက်နေပါက သို့မဟုတ် အခေါင်းပေါက်၏ အပြင်ဘက်သို့ ကြီးထွားလာပါက၊ ခွဲစိတ်မှုအတွင်း အကျိတ်သည် serosa အလွှာနှင့် တင်းကျပ်စွာ ကပ်နေပြီး ခွဲထုတ်၍မရပါက အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ EFTR သည် endoscopic ကုသမှုကို ပြုလုပ်ပါသည်။

အပေါက်ဖောက်ခြင်းကို သင့်လျော်စွာ ချုပ်ရိုးချုပ်ခြင်းEFTR ပြီးနောက်နေရာသည် EFTR အောင်မြင်မှု၏ အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည်။ အကျိတ်ပြန်ဖြစ်ခြင်းအန္တရာယ်ကို တိကျစွာအကဲဖြတ်ရန်နှင့် အကျိတ်ပျံ့နှံ့မှုအန္တရာယ်ကို လျှော့ချရန်အတွက် EFTR အတွင်း ဖြတ်တောက်ထားသော အကျိတ်နမူနာကို ဖြတ်တောက်ဖယ်ရှားရန် မထောက်ခံပါ။ အကျိတ်ကို အပိုင်းပိုင်းခွဲဖယ်ရှားရန် လိုအပ်ပါက အကျိတ်ပေါက်ခြင်းနှင့် ပျံ့နှံ့ခြင်းအန္တရာယ်ကို လျှော့ချရန် အပေါက်ကို ဦးစွာပြုပြင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ချုပ်ရိုးချုပ်နည်းအချို့တွင်- သတ္တုကလစ်ချုပ်ရိုး၊ စုပ်ယူကလစ်ချုပ်ရိုး၊ omental patch ချုပ်ရိုးနည်းစနစ်၊ နိုင်လွန်ကြိုးနှင့် သတ္တုကလစ်ပေါင်းစပ်ထားသော "ပိုက်ဆံအိတ်ချုပ်ရိုး" နည်းလမ်း၊ rake သတ္တုကလစ်ပိတ်စနစ် (အပေါ်မှ scope clip၊ OTSC)၊ အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းဒဏ်ရာများကို ပြုပြင်ရန်နှင့် သွေးယိုစီးမှုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် OverStitch ချုပ်ရိုးနှင့် အခြားနည်းပညာအသစ်များ ပါဝင်သည်။

(၅) ခွဲစိတ်ပြီးနောက် နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများ

ခွဲစိတ်မှုအတွင်း သွေးထွက်ခြင်း- လူနာ၏ ဟေမိုဂလိုဘင်ကို 20 g/L ထက်ပို၍ ကျဆင်းစေသည့် သွေးထွက်ခြင်း။
ခွဲစိတ်မှုအတွင်း သွေးထွက်မှု များပြားခြင်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက်ခွဲစိတ်မှုအတွင်း သွေးကြောကြီးများ ပေါ်လာစေရန်နှင့် သွေးထွက်ခြင်းကို ရပ်တန့်စေရန်အတွက် လျှပ်စစ်ဖြင့် သွေးခဲခြင်းကို လွယ်ကူချောမွေ့စေရန်အတွက် လုံလောက်သော submucosal injection ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ခွဲစိတ်မှုအတွင်း သွေးယိုခြင်းကို ခွဲစိတ်ဓားအမျိုးမျိုး၊ သွေးတိတ် forceps သို့မဟုတ် သတ္တုကလစ်များနှင့် ခွဲစိတ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း တွေ့ရှိရသော ပေါ်ထွက်နေသော သွေးကြောများကို သွေးတိတ်စေရန် ကာကွယ်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် ကုသနိုင်သည်။

ခွဲစိတ်ပြီးနောက် သွေးထွက်ခြင်း- ခွဲစိတ်ပြီးနောက် သွေးအန်ခြင်းသည် သွေးအန်ခြင်း၊ မယ်လီနာ သို့မဟုတ် မစင်ထဲတွင် သွေးအန်ခြင်းအဖြစ် ပေါ်လာသည်။ ပြင်းထန်သောကိစ္စများတွင် သွေးယိုစိမ့်မှုကြောင့် ရှော့ခ်ဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ၁ ပတ်အတွင်း အများဆုံးဖြစ်ပွားသော်လည်း ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ၂ ပတ်မှ ၄ ပတ်အတွင်းလည်း ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။

ခွဲစိတ်ပြီးနောက် သွေးယိုစီးခြင်းသည် မကြာခဏ ဆက်စပ်နေတတ်သည်ခွဲစိတ်ပြီးနောက် သွေးပေါင်ချိန်ထိန်းချုပ်မှု ညံ့ဖျင်းခြင်းနှင့် အစာအိမ်အက်ဆစ်ကြောင့် ကျန်ရှိနေသော သွေးကြောများ ချေးခြင်းကဲ့သို့သော အချက်များ။ ထို့အပြင် ခွဲစိတ်ပြီးနောက် သွေးယိုခြင်းသည် ရောဂါဖြစ်ပွားသည့်နေရာနှင့်လည်း ဆက်စပ်နေပြီး အစာအိမ် antrum နှင့် အစာဟောင်းအိမ်အောက်ပိုင်းတွင် ပိုမိုအဖြစ်များသည်။

နှောင့်နှေးပေါက်ခြင်း- များသောအားဖြင့် ဝမ်းဗိုက်ဖောင်းလာခြင်း၊ ဝမ်းဗိုက်နာကျင်မှု ပိုဆိုးလာခြင်း၊ ဝမ်းဗိုက်အမြှေးပါးရောင်ရမ်းခြင်းလက္ခဏာများ၊ ဖျားနာခြင်းအဖြစ် ပေါ်လာလေ့ရှိပြီး ပုံရိပ်ဖော်စစ်ဆေးမှုတွင် ယခင်ကထက် ဓာတ်ငွေ့စုပုံခြင်း သို့မဟုတ် ဓာတ်ငွေ့စုပုံမှု ပိုများလာကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

၎င်းသည် ဒဏ်ရာများကို ချုပ်ရိုးချုပ်ရာတွင် ညံ့ဖျင်းခြင်း၊ လျှပ်စစ်ဓာတ်ဖြင့် အလွန်အကျွံ သွေးခဲခြင်း၊ လှုပ်ရှားရန် အစောကြီးမထခြင်း၊ အစားအလွန်အကျွံစားခြင်း၊ သွေးတွင်းသကြားဓာတ်ထိန်းချုပ်မှုညံ့ဖျင်းခြင်းနှင့် အစာအိမ်အက်ဆစ်ကြောင့် ဒဏ်ရာများ တိုက်စားခြင်းကဲ့သို့သော အချက်များနှင့် အဓိကဆက်စပ်နေပါသည်။ (က) ဒဏ်ရာသည် ကြီးမားခြင်း သို့မဟုတ် နက်ရှိုင်းခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာတွင် အဖုများရှိပါကသေချာပေါက်ပြောင်းလဲမှုများရှိပါက အိပ်ရာထဲတွင်အနားယူချိန်နှင့် အစာရှောင်ချိန်ကို သင့်လျော်စွာတိုးချဲ့သင့်ပြီး ခွဲစိတ်ပြီးနောက် အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းဖိအားလျှော့ချခြင်းကို ပြုလုပ်သင့်သည် (အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းအောက်ပိုင်းခွဲစိတ်မှုခံယူပြီးနောက်လူနာများသည် စအိုလမ်းကြောင်းရေဆင်းပိုက်ဖြင့် ရေဆင်းသင့်သည်)။ (ခ) ဆီးချိုရောဂါသည်များသည် ၎င်းတို့၏သွေးတွင်းသကြားဓာတ်ကို တင်းကြပ်စွာထိန်းချုပ်သင့်သည်။ အပေါက်ငယ်များရှိပြီး ရင်ဘတ်နှင့်ဝမ်းဗိုက်ပိုးဝင်ခြင်းအပျော့စားများကို အစာရှောင်ခြင်း၊ ရောဂါပိုးမဝင်စေရန်နှင့် အက်ဆစ်နှိမ်နင်းခြင်းကဲ့သို့သော ကုသမှုများပေးသင့်သည်။ (ဂ) အရည်ယိုစိမ့်နေသူများအတွက် ရင်ဘတ်ရေဆင်းပိုက်ပိတ်ခြင်းနှင့် ဝမ်းဗိုက်ဖောက်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ရေဆင်းချောမွေ့စေရန် ပြွန်များထားရှိသင့်သည်။ (ဃ) ရှေးရိုးစွဲကုသမှုပြီးနောက် ပိုးဝင်ခြင်းကို တစ်နေရာတည်းတွင် မကုသနိုင်ပါက သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော ရင်ဘတ်ဝမ်းဗိုက်ပိုးဝင်ခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်ထားပါက ခွဲစိတ်မှုဖြင့် အမြန်ဆုံးခွဲစိတ်မှုပြုလုပ်သင့်ပြီး အပေါက်ပြုပြင်ခြင်းနှင့် ဝမ်းဗိုက်ရေဆင်းခြင်းကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

ဓာတ်ငွေ့နှင့်ဆက်စပ်သော နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများ- အရေပြားအောက်ပိုင်း အပါအဝင်နီယို့စ် အဆုတ်ရောင်ရောဂါ၊ နူမိုမီဒီယာစတီနမ်၊ နူမိုသိုရက်စ် နှင့် နူမီပါရီတနမ်။

ခွဲစိတ်မှုအတွင်း အရေပြားအောက် အဆုတ်ရောင်ရောဂါ (မျက်နှာ၊ လည်ပင်း၊ ရင်ဘတ်နံရံနှင့် ဝှေးစေ့တွင် အဆုတ်ရောင်ရောဂါအဖြစ် ပြသထားသည်) နှင့် အလယ်အလတ် အဆုတ်ရောင်ရောဂါ (sလျှာအပေါ်ယံအလွှာ ရောင်ရမ်းခြင်းကို အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်း မှန်ပြောင်းကြည့်စဉ်တွင် တွေ့ရှိနိုင်သည်) များသောအားဖြင့် အထူးကုသမှု မလိုအပ်ပါ၊ အဆုတ်ပွရောဂါသည် ယေဘုယျအားဖြင့် သူ့အလိုလို ပျောက်ကင်းသွားပါလိမ့်မည်။

ပြင်းထန်သော pneumothorax ဖြစ်ပွားခြင်းခွဲစိတ်မှုခံယူနေစဉ် [ခွဲစိတ်မှုအတွင်း လေဖိအား 20 mmHg ထက်ကျော်လွန်ခြင်း]

(1mmHg=0.133kPa)၊ SpO2<90%၊ အရေးပေါ်ကုတင်ဘေး ရင်ဘတ်ဓာတ်မှန်ဖြင့် အတည်ပြု]၊ ရင်ဘတ်ပိတ်ပြီးနောက် ခွဲစိတ်မှုကို မကြာခဏ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။အသက်မရှိသော။

ခွဲစိတ်မှုအတွင်း pneumoperitoneum ထင်ရှားစွာတွေ့ရှိရသောလူနာများအတွက် McFarland အစက်ကိုဖောက်ရန် pneumoperitoneum အပ်ကိုသုံးပါ။လေကိုလျှော့ချရန် ညာဘက်ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းတွင် ထိုးသွင်းပြီး ခွဲစိတ်မှုပြီးဆုံးသည်အထိ ထိုးသွင်းအပ်ကို ထိုနေရာတွင်ထားခဲ့ပါ၊ ထို့နောက် သိသာထင်ရှားသောဓာတ်ငွေ့များ မထွက်ရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ၎င်းကိုဖယ်ရှားပါ။

အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်း အက်စတူလာ- အတွင်းကြည့်မှန်ပြောင်းဖြင့် ခွဲစိတ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အစာခြေအရည်သည် ယိုစိမ့်မှုမှတစ်ဆင့် ရင်ဘတ် သို့မဟုတ် ဝမ်းဗိုက်အခေါင်းပေါက်ထဲသို့ စီးဆင်းသည်။
အစာမျိုပြွန် mediastinal fistulas နှင့် esophagothoracic fistulas များသည် အဖြစ်များပါသည်။ fistula ဖြစ်ပွားပါက ရင်ဘတ်ရေနုတ်မြောင်းကို ပိတ်၍ ထိန်းသိမ်းပါ။ရေစီးဆင်းမှုချောမွေ့စေရန်နှင့် လုံလောက်သော အာဟာရထောက်ပံ့မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ လိုအပ်ပါက သတ္တုကလစ်များနှင့် ပိတ်သည့်ကိရိယာများကို အသုံးပြုနိုင်သည် သို့မဟုတ် အပြည့်အဝဖုံးအုပ်မှုကို ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သည်။ စတန့်များနှင့် အခြားနည်းလမ်းများကို ပိတ်ဆို့ရန် အသုံးပြုသည်အက်စတူလာ။ ပြင်းထန်သောကိစ္စများတွင် ချက်ချင်းခွဲစိတ်ကုသမှုလိုအပ်သည်။

၃။ ခွဲစိတ်ပြီးနောက် စီမံခန့်ခွဲမှု (f)ollow-up)

(၁) ကောင်းမွန်သော အနာများ-ရောဂါဗေဒlipoma နှင့် leiomyoma ကဲ့သို့သော ကင်ဆာမဟုတ်သော အကျိတ်များသည် မဖြစ်မနေ ပုံမှန် စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးရန် မလိုအပ်ကြောင်း အကြံပြုထားသည်။

(၂) အန္တရာယ်ကင်းသော SMTပုရွက်ဆိတ် အလားအလာ-ဥပမာအားဖြင့်၊ rectal NETs 2cm နှင့် အလတ်စားနှင့် မြင့်မားသောအန္တရာယ် GIST၊ ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းကို ပြုလုပ်သင့်ပြီး နောက်ထပ်ကုသမှုများ (ခွဲစိတ်မှု၊ ဓာတုရောင်ခြည်ကုထုံး၊ ပစ်မှတ်ထားကုထုံး) ကို အလေးအနက်ထား စဉ်းစားသင့်သည်။ အစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲခြင်းသည် ဘာသာရပ်ပေါင်းစုံ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှုနှင့် တစ်ဦးချင်းအပေါ် အခြေခံသင့်သည်။

(၃) အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သော SMT နည်းပါးခြင်း-ဥပမာအားဖြင့်၊ အန္တရာယ်နည်းသော GIST ကို ကုသမှုပြီးနောက် ၆ လမှ ၁၂ လတိုင်း EUS သို့မဟုတ် ရုပ်ပုံဖော်ခြင်းဖြင့် အကဲဖြတ်ပြီးနောက် ဆေးခန်းညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း ကုသရန် လိုအပ်ပါသည်။

(၄) အလယ်အလတ်နှင့် မြင့်မားသော အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သော SMT:ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ရောဂါဗေဒက အမျိုးအစား ၃ အစာအိမ် NET၊ အရှည် ၂ စင်တီမီတာထက်မြင့်သော အူမကြီး NET နှင့် အန္တရာယ်အလတ်စားနှင့် မြင့်မားသော GIST ကို အတည်ပြုပါက၊ ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းကို ပြုလုပ်သင့်ပြီး အပိုဆောင်းကုသမှုများ (ခွဲစိတ်မှု၊ ဓာတုရောင်ခြည်ကုထုံး၊ ပစ်မှတ်ထားကုထုံး) ကို အထူးစဉ်းစားသင့်သည်။ ကုသမှုအစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲခြင်းသည် အောက်ပါအချက်များအပေါ် အခြေခံသင့်သည်။[ကျွန်ုပ်တို့အကြောင်း 0118.docx] ဘာသာရပ်ပေါင်းစုံ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခြင်းနှင့် တစ်ဦးချင်းအလိုက်။